Help ons
        

            Het verbaast me nog steeds hoe gevoelloos mensen kunnen zijn tegenover dieren.
            
Dagelijks worden er dieren mishandeld, verwaarloosd of in het ergste geval gedood
            onder de meest gruwelijke omstandigheden.
Het lijkt bijna iets vanzelfsprekends.
           
Ligt het nu aan mij, of ben ik de enige die het hier steeds zo moeilijk mee heeft?

            Ikzelf heb van kinds af aan steeds dieren (met name katten) gehad thuis.
            Dit waren vondelingetjes, wilde katten, katten die mensen hadden achtergelaten omdat
            ze er op uitgekeken waren,... 

            
De vorige jaren hebben we ook moederloze kittens opgevangen en een thuis gezocht.
            
Steeds was het een hele opdracht om deze dieren op te vangen. Ze waren niet altijd
            even gezond en elk dier, net zoals elke mens, heeft een ander karakter en een ander
            verleden.
Het is erg belangrijk om daar rekening mee te houden en de schouders niet
            meteen te laten hangen, vooral niet bij wilde en verwaarloosde katten. 
Zij hebben
            meestal het lieve en aanhankelijke karakter niet waar de meeste raskatten over
            beschikken, maar zijn erg schuw tegenover mensen en zijn vaak erg zenuwachtig.
           
Het vergt dus heel veel geduld en doorzetting bij deze dieren, om hen aan te
            leren dat contact met  mensen ook best aangenaam kan zijn.
Je hoeft zeker niet te
            verwachten dat ze meteen op je schoot komen zitten en zich laten aaien, laat staan ze 
            te straffen als ze hun boodschap per ongeluk 
eens naast de kattenbak hebben gedaan. 
           
Dit maakt ze enkel nog schuwer en hier boek je geen vooruitgang mee. Bovendien is het
            dier zulke dingen vaak al vergeten tegen die tijd en hebben ze dus
geen flauw idee
            waarvoor je hen straft.

 


            In de meeste gevallen blijven deze dieren ook moeilijkheden hebben met het
            vertrouwen in de mens, wat te begrijpen is.
Mishandelde katten/dieren dragen 
            immers traumatische bagage mee en dat tover je niet zomaar weg...


            Nu we volop plannen hebben met onze cattery, wil het absoluut niet zeggen dat we
            deze dieren vergeten zijn!!
We kunnen ze misschien zelf  niet meer opvangen (om onze
            eigen viervoeters niet in gevaar te brengen), maar dit wil niet zeggen dat we ze niet
            kunnen helpen aan eventueel een ander opvanggezin en/of een nieuwe thuis.
           
Regelmatig krijg ik telefoon van mensen die hun dier 'kwijt' willen of een dier kennen
            die een triest leven leidt.
Hiervoor proberen wij het nodige te doen en deze dieren 
            te helpen en een nieuwe thuis 
te vinden die aangepast is aan HEN.

            Hou de pagina 'Ter adoptie' dus zeker in de gaten, indien wij opvang zoeken voor een
            dier zal dit zeker op de site verschijnen! En indien u zelf geen plaatsje heeft voor
            deze dieren, kan u altijd helpen door het nieuws te verspreiden en/of te delen
            op Facebook.

            Alvast bedankt!!!

                                                                                                                                                            

.
Menu StartpaginaOver onsGeschiedenis van de Maine CoonInformatieOnze ViervoetersPlannenDagboek / NieuwsGastenboekContactLinks